ارسال رایگان برای خرید های بالای 500 هزار تومان
والدین اغلب فکر میکنند مسئولیت آنها تنها انتخاب غذای سالم برای کودک است، اما تحقیقات روانشناسی و پزشکی نشان میدهد کودکان تنها مواد مغذی غذا را دریافت نمیکنند. آنها الگوهای رفتاری، عادتهای چشایی و حتی رابطه خود با غذا را از والدین به ارث میبرند.
در این مقاله، به بررسی عمیق ارتباط بین رفتار غذایی والدین، خطرات پنهان شیرینیجات برای دندانهای شیری و سبکهای تربیتی مؤثر در زمان غذا خوردن میپردازیم.
یکی از جذابترین و درعینحال هشداردهندهترین یافتههای پژوهشی در حوزه دندانپزشکی کودکان، همبستگی مستقیم بین ذائقه مادر و کودک است. مطالعات نشان میدهد اگر مادری میل شدیدی به مصرف مواد قندی و شیرینیجات داشته باشد، فرزند او نیز تمایل مشابهی پیدا میکند.
این پدیده میتواند ریشه در یادگیری اجتماعی داشته باشد. کودک در سالهای اولیه زندگی، والدین را الگوی اصلی خود میبیند. وقتی مشاهده میکند مادر برای خوشحالی یا پاداش دادن از شیرینی استفاده میکند، مغز کودک به این رفتار عادت میکند.
تحقیقات نشان میدهند خانوادههایی که مصرف شیرینی بالایی دارند، معمولاً شاخص پوسیدگی دندان (dmft) بالاتری نیز در کودکانشان مشاهده میشود.
پوسیدگی دندانهای شیری تنها یک مشکل موقتی نیست، بلکه میتواند منجر به درد، عفونت، اختلال در خواب و حتی تغذیه ناکافی کودک شود.
نحوه تعامل والدین با کودک در زمان وعدههای غذایی میتواند آینده رابطه کودک با غذا را شکل دهد. پژوهشها دو سبک اصلی را شناسایی کردهاند که تأثیرات متفاوتی بر کودک دارند.
در این سبک، والدین به نشانههای گرسنگی و سیری کودک توجه دارند. آنها غذا را به زور به کودک نمیدهند و او را مجبور به تمیز کردن بشقاب نمیکنند.
تأثیر: تحلیلهای علمی نشان دادهاند این سبک تأثیر مثبت و معنیداری بر نظمپذیری غذایی کودک دارد. کودکانی که با این سبک بزرگ میشوند، یاد میگیرند فقط زمانی که گرسنه هستند غذا بخورند و احساس سیری را بهتر تشخیص میدهند.
بعضی از والدین نگران هستند کودکشان غذا نخورد، بنابراین از روشهای اجباری، وسوسه یا تهدید استفاده میکنند.
تأثیر: این سبک میتواند تأثیر منفی بر اشتها داشته باشد. کودک ممکن است در برابر غذا مقاومت کند یا اشتهای خود را کاملاً از دست بدهد. تحقیقات نشان داده این رفتار منجر به افزایش مشکلات تغذیهای در کودک میشود.
یکی از مفاهیم نوینی که در تربیت کودک بسیار مورد توجه قرار گرفته، غذا دادن آگاهانه است. این مفهوم که توسط کاباتزین (1977) مطرح شد، به معنای آگاهی لحظهبهلحظه والدین در زمان غذا دادن است.
با توجه به خطرات پوسیدگی و تأثیر عادات غذایی، در اینجا چند راهکار عملی برای والدین آورده شده است:
تغذیه سالم و دندانهای سالم موهبتی نیستند که تصادفی به دست بیایند. آنها نتیجه رفتارها و انتخابهای آگاهانه والدین هستند.
با تغییر سبک تعامل خود با غذا، کاهش مصرف شیرینی و تمرین ذهنآگاهی در زمان وعدههای غذایی، شما نهتنها سلامت فعلی کودک، بلکه عادات سالم او را برای تمام عمر تضمین میکنید.
به یاد داشته باشید: کودکان آینه رفتار شما هستند. تصویری که امروز در این آینه میبینید، همان چیزی است که در آینده از او بازتاب خواهید دید
